අපි නොවූ අපි

සිනාවේවි අඩන්නටත්, අඩ අඩ සිනසෙන්නටත්
පුරුදු වෙච්ච ලෝකෙක අපි ගෙවාගෙන යන ජීවිතයක අරුමය
කියල නිම කරන්න බෑ නේද කිසිමදාක?
වෙන්වෙන්න බැරි අයම වෙන්වෙලා යන ජිවිතයක්ලු මේක..
තනි ජීවිතයකට දරාගන්න බැරි තරමේ
වෙන්වීම් ගොඩක් උරුම කරගත්තු ජිවිතලු
අපි හැමෝටම තියෙන්නේ..
මුළු හිතෙන්ම හිනාවුනේ කොච්චර අඩුවෙන්ද අපි..
හිතට දැනෙන තුනී දුක් නම් කොච්චරක්ද..
හිත මතම මැවුණු හීන කොච්චරක් තියේද..
ඒ හිතම බිඳුණු තැන් නම් කොච්චර ඇතිද..
දවසින් දවස ගෙවාගෙන යන මේ ජිවිතයම
ජිවිතයක් නෙමේ යයි හිතුනු තැන නම් කොච්චරක්ද..
ඒ ජීවිතේම කිසිම දවසක අවසාන නොවෙනවා නම් කියල
හිතුනු වාර අපමණයි නේද?

සඳයි, තරුවයි, අහසයි, මමයි...

සඳක් ගැවසුනි
තෙරක් නොදකින
තරුවක් ද විය
දිලෙන නිවෙන
තැනක් නොතැනක්
නැතුව සඳ
වැලපුණේ ඈ
තරුව නැති තැන
සඳට තරුවට
අහස වුනි මම
එක්ව ඉන්නට
වරම් දුනි මම
තරුව සතුටිනි
අද, සඳද සතුටිනි
අහස වී මං
පසෙක වී ඉමි

මටත් ආදරේ බව

අනන්තයකට පෙම් කරන්නේ
කිසිත් නොපතා ඔබෙන් මං
ඇසක් නොගැටී කල්පයක් කල්
සිටින්නේ ඔබ නිසයි මං

ලොවක් අතහැර දිවි ගෙවන්නේ
ඔබ මගේ ලොව නිසා නම්
වරක් හෝ පවසන්න මට අද
මුළු සිතින් ආදරෙයි නම්

සිහින් සරයෙන් සිතට ගෙනෙනා
හුදෙකලාවෙ සිතුවිලි වුනත්
නොදැනෙනා ලෙස මගේ සිතින් මා
පවන වෙත මුසු කරන්නම්

නැතත් අහිතක් කිසි කලකදී
නුඹගැනම මගේ සිත අගින්
මටත් ආදරේ බව අහන්නට
ඔය මුවින් ආසයි මමත්...

ආදරෙ මං කරන තරම්

ආදර මල් පොකුරු පිටින්
මහ සාගරයක් තරමට
නෙලන් ඉඳිමි මග බලාන
ඔබ කොහේද සොයමින් මම

මතක සිතේ ඇති තරමට
වේදනා ගෙනෙයි අද මට
තටු ඇවිදින් දුක් ගින්නට
ඇවිලෙයි මුළු හද මඩලම

ඔබ නැති විට ලඟින් මගේ
තනිකම විතරයි උරුමේ
ජයසිරි මහ බෝ සමිඳුන්
නැති මහමෙවුනාව වගේ

ඉර නැඟවිත් එළිය බෙදා
පුබුදයි හැමකෙනෙකුගෙ සිත්
මගෙ හිරු නැති මේ පෙම් ලොව
සදා අඳුරෙ ගිලෙනව අද

පවස නිවන දිය උල්පත්
වෙහෙස මකන මහ දිය වැල්
කොතෙක් ඇතත් මේ මිහිපිට
බැරිවෙයි මගෙ ගිනි නිවන්න

හිතටත් මගෙ නෙත් දෙකටත්
පිං මදි ඔබ ලැබ ගන්නත්
හිත යට කොතරම් ඇඬුවත්
දුක අඩුවක් නෑ අදටත්

ආදරෙ මං කරපු තරම්
සිහිනෙන් ඔබ පෙනෙන තරම්
මා ළඟ නැති දිනයක නම්
විඳවනවා මම එතරම්

ආදරයෙන් ජීවිතේම
පුරවාගෙන වෙනුවෙන් ඔබ
කඳුලැලි මං සඟවගෙන
සැනසෙමි ඔබ දෙස බලාන

මම යමි

සිහිවුනු දුකට නෙතු කඳුලක් නෑම තමා
පෙර දින මතක පෑරුනු සිත එහෙම තියා
කඳුලැලි මතක මත ඇඳි ඒ සටහන් මකලා
පියඹා ඇදෙමි නිති මගෙ පිළිසරන සොයා

නුඹ රැඳි දුකට මට කඳුලැලි ඉනු දාට
නුඹ හට දුකක් නොවුනා ඇති හැමදාට
නෙත් වල රැඳුනු අනුකම්පා තුරුලුකොට
හැඬුවලු මමත් සත් සමුදුරු ගොඩ ගලන්නට

ඈතින් ඔබ යන්නේ මෑතට අත වනලා
දෝතින්ගෙන ජීවිතයම අත හැරලා
දින දින ගෙවුනු ඉපැරණි පෙම පසු කරලා
මම යමි මෙතන සදහට අද අත ඇරලා

( ~ තරිඳු පතිරණ ~ )

කඳුලැලි බෝමයි...

කඳුලැලි බෝම නෙතු අග මට දැවටෙන්ට
සිතුවිලි බෝම ඔබ ලඟ මට වැලපෙන්ට
ගිලිහුනු මතක ඔබ මට සිහිකරන විට
ඇයි මට කඳුලු දුන්නෙත් හිත පාරන්ට

හිමිවුනු පෙමට කවුරුද හැඬුවේ දුකට
ලෝකය ගැරහුවත් පෙමකට නෑ මුලා කර
සිතුවිලි වුවත් යළි එක් නොවෙනා කලට
කුමට යළිත් අපි හමුවේ නම් පුරුදුකොට

සිතකින් සිතක සිතුවිලි සුව නොදේ නම්
කුමකින් කුමක් මට සිදුවී ගියාදෙන්
ලෝකය වුනත් නිති නුඹ ලඟ රැඳේනම්
කුමට ඉතින් තනි මා ගැන කල්පනාවන්


(~ තරිඳු පතිරණ ~)

ඔබට ලියමි මම ආදරෙන්...

සෙමින් සෙමින්
මගෙ නෙත් අඟින්,
සිතට නොදැනිම
සියොලඟින්,
ඔබගෙ සුවඳ ගෙන
ආදරෙන්,
ලඟින් යනවිට
සනසමින්,
පුරුදු කඳුලට
දුක් දෙමින්,
දෙතොල් සරසා
සිනහවෙන්,
මැවෙන් හැටි මට
සිහිනයන්,
පුදුම වෙමි
ඔබෙ නාමයෙන්,
දිරිය දී මට
ස්නේහයෙන්,
පිරිමදී සිත
සන්තොසින්,
ලොව මගේ හෙට
මේ ලෙසින්,
ලඟ සිටිනු මැන
සෙවණැල්ල මෙන්...

යන්නෙමි...

දෙසවන් වුනත් ලොව ගැන දැන උන්නා..
දෙනුවන් පුරා එහි අසිරිය නිති මැවුනා
කම්මුල් මතට එකිනෙක කඳුලැලි වැටුනා
හදවත සොරාගෙන ඇය යළි දුර ඇදුනා

දකිමින් දසුන් සනසවමින් සිත මත්තේ
අසමින් සතන් පිළිබඳ මේ දතයුත්තේ 
පවකින් වුනත් විඳවන මගෙ සිත මත්තේ
සතුටින් කියමි ඇයටයි මං පෙම් බැන්ඳේ

දිවියෙන් අඩක් ඔබ ගැන සිතමින් ඉඳලා
වෙනයම් කෙනෙක් ගැන සිතනට නොහැක මෙදා
රුවලින් මිදී පාවෙන ඔරුකඳ විලසා
යන්නෙමි ඔබෙන් සමුගෙන මං සැඟවීලා

පුරුද්ද

පෙරළෙන ගලක් ලෙස පෙම් බැන්දාට
ගොඩ දිය ගලන සයුරට ලුණු පොදක් ලෙස
ගලනා වැහි වැටුනත් ගොඩ ගලන්නට
පෙරදා මතක මැවුනා..දෝ සිතක් යට

හැමුවත් සුලඟ දෙසවනෙ සිත නොරැඳෙන්න
වැපුරූ කඳුළු මදි වුනි නම් මගෙ නෙත් දෙකට
අසා සිටිමි බොරුවූ ඉසිවර වදන් මග
දුකක් නැතත් කඳුළු ඉනුවෙ පුරුද්දට


( ~ තරිඳු පතිරණ ~ )

සිතන්න මොහොතක් - 1

සැබෑවකි, මුලාවකි,
ජීවිතය තුලාවකි..
සිහින වෙරළට නැගෙන පැතුම් රළ,
බිඳෙයි, යථාර්තයේ ගල් කුළේ හැපී..
නගන්නට වෙර දරන හසරැල්ල මුව'ඟට,
සැබෑවටමදෝ;
කඳුළු වසන් කරන්නටදෝ;
තතු දන්නේ සිතම පමණයි..
කාම සුඛයෙහි පැටලී දඟලන,
ජීවිතයයි ආදරයයි එකම හුයකින් බැඳ,
විසෙන් පිරුනු කටුක මාර්ගය,
එළි පෙහෙළි කර තනන පටුමග මත,
ඇවිද යන්නේ කුමක් පිණිසද,
නැතිනම් සැබෑම සතුටක්,
අප දිනාගත් ලෝකය තුළ...