Showing posts with label i miss you. Show all posts
Showing posts with label i miss you. Show all posts

Monday, September 15, 2014

මටත් ආදරේ බව

අනන්තයකට පෙම් කරන්නේ
කිසිත් නොපතා ඔබෙන් මං
ඇසක් නොගැටී කල්පයක් කල්
සිටින්නේ ඔබ නිසයි මං

ලොවක් අතහැර දිවි ගෙවන්නේ
ඔබ මගේ ලොව නිසා නම්
වරක් හෝ පවසන්න මට අද
මුළු සිතින් ආදරෙයි නම්

සිහින් සරයෙන් සිතට ගෙනෙනා
හුදෙකලාවෙ සිතුවිලි වුනත්
නොදැනෙනා ලෙස මගේ සිතින් මා
පවන වෙත මුසු කරන්නම්

නැතත් අහිතක් කිසි කලකදී
නුඹගැනම මගේ සිත අගින්
මටත් ආදරේ බව අහන්නට
ඔය මුවින් ආසයි මමත්...

Wednesday, July 30, 2014

If I Ever Let You Go

Breeze is all over my face
freezing me to the bones,
thinking of letting you go,
makes me feel incomplete,
if only a thought could make me
feel like I'm out of breathe
what would I do
without u in my life,
would you ever realize?
this pain I'm going through,
for me there's no place
to fall in if I ever let go,
if I ever let go...

Saturday, May 11, 2013

පරසතු මල

එවන් කාලයක් තුළ,
ජීවිතයේ වැට කඩුලු නොදැන ඉගිළ ගියෙමි..
එවන් කාලයක මැවූ අනන්ත වූ සිහින...
සැබෑ ආදරයක්ද වත් නිසිලෙස නොමදැන,
බැඳුනු පෙම් සිතේ නාමයෙන්..
ඇය සිහිනයක්ම විය සදහටම,
මගේ හුදෙකලා හද පතුලේ වැජඹුන,
මගේ දෑස් පියවෙන දිනයක,
මාත් සමඟම මතක කවුළු වසාගන්නට උරුම,
මගේ මතකයෙම වැලලී නොයන මතකයක් සේම,
රැඳෙනු ඇත නොසිඳී කිසිදිනෙක..
සිනහවන්නට ඇගේ සුරත එක්කර ගෙන මගේ දෑත් මත මට,
නොහැකි වූයේ මගේ වරදින් නොව,
පරසතු මලක්ම විය ඈ,
තවත් හදවතක් සනසන...

Thursday, May 9, 2013

සදා බැඳි පෙම්...

සදාකාලික නොවූ ලෝකයෙ,
සදා පෙම් බැන්ද හින්දද,
මෙදා මගෙ සිත පාරවන්නේ..
ගෙවෙන අදට වැඩියෙන්,
හෙට ලබන දවස නම් මට,
විඩාවක් බව පමණක්,
දනිමි හොඳටම සිතින්..
බිඳුනු සෙනෙහස ගොඩනගන්නට,
පාරවා සිත දුරක යන්නට,
මගේ හද තුල ඉඩක් ඇත්තේ,
දිවිය ඇති තුරු ඔබට පමණක්ය...

Wednesday, May 8, 2013

මගේ තනිකම...




අඳුරේ තනිවුනු ගිමන් නොනිවන, මගේ සිතුවිලි, 
ඔබට නොකියමි, ඔබෙන් සඟවමි, 
කියන්නට වුවමනා තිබුනත්, 
අයිති නැති බව දැනෙන හින්දා..
දිනක් දෙකක් මගෙ ලඟින් නැතිවිට, 
ලඟම දැවටුනු සුවඳ දැනෙනවිට, 
සිතෙයි දැනටත් සොය දිව එන්නට,
නමුදු මගෙන් ඔබ වෙන්ව ඇති බව 
පසක්කොට මට වැටහෙනවා නිතරම,
ඔබේ නිකැලැල් සුමුදු සිත මත, 
මගේ ස්නේහයේ මල් එකක් මත එක, 
දිවිය අතු මගක රැදෙන තුරු, 
පුදන්නට ඇති නම් සිතෙයි මට...
තනි ඇතත් මේ ගෙවෙන මොහොතත්, 
හුදෙකලා වූ මෙ ගෙවුනු දෙක තුනත්, 
ඔබ නැතිව මං විඳවපු තරම් නම්, 
ඔබට කිසිදා දැනෙනු ඇතිවේද...

Tuesday, May 7, 2013

සිතක් සිර කර...




නැගෙන්නට හිරු, ඈත අර කඳු මුදුනින් තවත් ඇත්තේ පැය කිහිපයකි.
දිනක් ගෙවී තවත් දිනකට ලොව පිය නඟන මෙවන් හෝරාවක,
මගේ සුසුමත් මමත් පමණක් ඉතිරි මගේ මේ පාලු ලොව තුල,
ඉරක් ආයෙ කවදා නම් නැගේවිද?
සිතක් පතුලක පෙමක් හිර කර, ගෙවන දවසට සියදහස් වතාවක් විඳවන,
අතීතය මත රැඳුනු සිතුවිලි,
නිමක් වන්නේ නම් නැත කිසිදිනෙක.
සිතේ විරහව, නෙත'ඟ කඳුලද,
හද සුසුමක්ද, හැර යමක් උරුම නැත මට මගේ ලොව තුල.
ආදරය පිවිතුරුම විදියට, අතට අරගෙන මල් අසුනක තබා මම,
ඊයේ මෙන් අදත්, මහත් වූ හද භක්තියෙන් හිඳ,
පුදන්නට සැරසී හිඳිම් තවත්,
ඔබ ඒවිදො සිට පෙර මග බලා..